طی روزهای اخیر رسانه‌ها به نقل از «معصومه آباد» دبیر کمیته سلامت شورای شهر تهران اعلام کردند که ایران رتبه چهارم طلاق در جهان را به خود اختصاص داده است.

این عضو شورای شهر تهران در جلسه بررسی «طرح تحکیمی بنیاد خانواده و آموزش مهارت‌های زندگی مشترک زوجین قبل از ثبت ازدواج» با اشاره به اینکه کلانشهر تهران رتبه نخست و پس از آن استان خراسان رتبه دوم طلاق را داراست، گفت: روزانه دو هزار نفر به مراکز قضایی خانواده مراجعه می‌کنند که منجر به تشکیل 500 پرونده قضایی با موضوع طلاق می‌شود. معصومه آباد همچنین هشدار داد؛ اختصاص 85 درصد از پرونده‌های شکایت در مجتمع‌های قضایی و خانواده به بحث طلاق زنگ خطری برای مسؤولان و فروپاشی تحکیم خانواده است. این روزها تعداد کسانی که به «طلاق» بله می‌گویند، خیلی زیاد شده است.


شاید از این هم بیشتر!
گرچه نمی‌توان منکر فزونی طلاق در کشور بود اما ارایه چنین آمار واطلاعاتی در حل معضل طلاق تا چه حد مؤثر است؟
دکتر علی نجفی توانا، استاد دانشگاه در پاسخ به گزارشگر ما می‌گوید: ارایه آمار از برخی ناهنجاری‌ها امر آسانی نیست. از این رو اگر گاهی آمار و ارقامی توسط مسوولان مطرح می‌شود ممکن است نتواند به عنوان آمار رسمی و دقیق تلقی شود. به ویژه آنکه اصولاً آمارهای موجود در جامعه بیانگر تمام واقعیت‌ها نیستند، در واقع از نسبیت برخوردارند و تابع ضریب خطا می‌باشند. در زمینه آمار طلاق نیز چنین است، زیرا به عنوان یک پدیده اجتماعی به جهات مختلف و با تاکید بر متغیرهای گوناگون، قابل ارزیابی می‌باشد. وی می‌افزاید: طلاق در خانواده‌ها با نمود‌ها و جلوه‌های مختلفی مشاهده می‌شود. چنانکه برخی همسران با وجود آنکه زیر یک سقف زندگی می‌کنند اما درعمل مستقل و جدای از هم به زندگی ادامه می‌دهند. این امر به عنوان طلاق بدن‌ها و طلاق فیزیکی و یا طلاق عاطفی شناخته می‌شود که در هیچ آماری ثبت نمی‌شود. موارد مختلفی از جدایی بین همسران نیز وجود دارد که به دلایل مختلف هیچگاه مطرح نمی‌شود و به ثبت نمی‌رسد. بدین‌ترتیب ما جزو کشورهایی هستیم که رقم بالایی از طلاق و جدایی‌ها را در جهان به خود اختصاص می‌دهیم. این روزها تعداد کسانی که به «طلاق» بله می‌گویند، خیلی زیاد شده است.